تمام روز نگاه من

به چشم های زندگی ام خیره گشته بود

به ان دو چشم مضطرب ترسان

که از نگاه ثابت من می گریخت

و چون دروغگویان

به انزوای بی خطر پلک ها پناه می اوردند

                                        فروغ

                        زندگی شاید همین باشد

                        یک فریب ساده و کوچک

                   ان هم از دست عزیزی که دنیا را

                   جز برای او و جز با او نمی خواهی

                  من گمانم زندگی باید همین باشد 

                                                                                 مهدی اخوان ثالث

فردا چقدر دیر است

نمی دانم چرا فردا ها مبهم است

نمی دانم چرا ترسی از فردا را در امروز دارم

و امروز چه مبهم و

 زود گذر است چرا

چه بار سنگینی و ترس بیهوده ای

فردا دیر است

امروز تاریک است

دنیا مبهم است

و زمان زودگذر

و دقایق گسسته وار

 در زندگی ام تاثیر می گذارند

وای که   گذشته چه زود گذشت

آه از تاثیر بیهوده و کمی که برایم ماند

می باید به فکر آینده بود چیزی که نیست

مطرح است

و زودگذر است و پر فایده

بیا فردایی دیگر بسازیم