من گمان ميكردم

دوستي همچون سروي سر سبز

چار فصلش همه اراستگي ست

من چه می دانستم

هيبت باد زمستاني هست

من چه مي دانستم

سبزه مي پ‍‍‍زمرد از بي ابي

سبزه يخ مي زند از سردي دي

من چه مي دانستم

دل هر كس دل نيست

قلب ها ز اهن و سنگ

قلب ها بي خبر از عاطفه اند

از دلم رست گياهي سر سبز

سر بر اورد درختي شد نيرو بگرفت

برگ بر گردون سود

اين گياه سر سبز

اين بر اورده درخت اندوه

حاصل مهر تو بود

                                   حمید مصدق